De kiezer heeft gesproken. Er moeten nog een paar enveloppen opengemaakt worden, maar die zullen de uitslag niet meer kunnen veranderen. Ik haal opgelucht adem. Een beetje plaatsvervangende schaamte overvalt mij als ik de uitslag van mijn woonplaats in de krant lees. De PVV van Geert Wilders is opnieuw de grootste partij geworden. Geert weet nog steeds heel veel mensen te overtuigen van zijn gelijk. Gelukkig hebben wij het in Vlaardingen niet alleen voor het zeggen. Op links likken de partijen hun wonden. Ze zijn overklast door de altijd vrolijke Rob Jetten. In Nederland houden we blijkbaar niet zo van boze partijleiders, behalve als die Geert heten. Dat heeft Dilan goed begrepen. Zij verloor een paar zeteltjes, maar danste er vrolijk op los en trakteerde haar partijgenoten de “day after” op een lekker stukje taart. Met een klein Trumpiaans treiterijtje op zijn geliefde X probeert Geert de uitslag nog even in twijfel te trekken. Het begint een beetje zielig te worden. Maar ja, zo is Geert. Onze nieuwe kandidaat premier slaat deze bladzijde om en kan beginnen aan een nieuw hoofdstuk. Ik ben benieuwd wat hij ervan gaat maken. Lukt het hem met een brede meerderheid? Of gaat het over rechts met een minderheid? Het gaat sowieso nog wel even duren voordat we een nieuwe regering hebben. De Haagse spelletjes moeten nu eenmaal gespeeld worden. En die arme Dick Schoof had nog zo gehoopt dat hij er met Kerst vanaf zou zijn.
