Bijna Kerst. Gezellig, hoor ik u zeggen. Nou, dat is nog maar de vraag. Zo leuk is het allemaal niet. Je zal maar in de zorg werken, of bij de politie, of in de horeca. Iedereen is lekker vrij en bij jou loopt om half zeven de wekker af. En wat te denken van de buschauffeur en conducteur. Die moeten nog veel vroeger hun bed uit. Als je het geluk hebt dat je wel lekker een paar extra vrije dagen hebt en even denkt te kunnen bijtanken, dan zou dat ook nog zomaar eens behoorlijk tegen kunnen vallen. Bijna Kerst. Gezellig met familie of vrienden. Je zal maar geen vrienden hebben. Dat kan toch? Het is ook nog maar de vraag of je het een beetje getroffen hebt met je familie. Om nog maar te zwijgen over de schoonfamilie. Voor hetzelfde geld heb je zo’n schoonzus die de sfeer elk jaar weer weet te verpesten of een zwager die vooral zelf vindt dat hij ontzettend grappig is. Dan nodigen we ze toch niet uit? Zal je net zien, komt dat appje: “Komen jullie dit jaar gezellig naar ons?” Zeg maar eens nee, zonder de familiebanden op scherp te zetten. Bijna Kerst. Wat zullen we eten? Alsjeblieft zeg! Niet weer gourmetten. Dan zitten we tot diep in januari nog in de stank. Zullen we wat leuks gaan doen? Ik houd niet van spelletjes. Dan niet! Eerste Kerstdag. Het viel mee, maar net een glas wijn teveel gedronken. Tweede Kerstdag beginnen met paracetamol. En dan heb je tot Nieuwjaarsdag vrij genomen. De schuur moet opgeruimd worden. Sta je op derde kerstdag een uur in de file voor de milieustraat, omdat iedereen tussen Kerst en Nieuwjaar zijn schuur en de zolder aan het opruimen is. Zal ik de kerstboom ook meteen wegbrengen? Hij is al helemaal kaal. Nee, we laten hem nog even staan tot Nieuwjaarsdag.
Het is bijna Kerst. Gezellig.
