De winter van 2026, daar zal nog lang over gesproken worden. Een week lang lag het hele land plat. Er reden amper treinen, auto’s gleden van de weg en op Schiphol was de chaos compleet. Er waren zelfs daken die het begaven door het gewicht van de sneeuw.
Sneeuwpret voor de één en reisstress voor de ander. Op Facebook en Instagram zie ik sneeuwpoppen en mooie plaatjes van tuinen en bossen. Elke avond kijk ik hoopvol naar het weerbericht. Wanneer gaat het dooien? Op de fiets is het niet te doen, want veel te glad. En als er gestrooid is en de fietspaden dus wel begaanbaar zijn, dan gaat mijn fiets eraan door alle pekel die mijn ketting wegvreet. Het bloed trekt uit mijn vingers ondanks het dragen van handschoenen en wintertenen zijn mijn lot. Bah… Mijn hart maakt een sprongetje als ik de vooruitzichten in mijn zaterdagkrant zie. Nog even door de zure appel heen en dan gaat de thermometer vanaf maandag weer van plus drie naar vier en dan naar zeven. Die regen neem ik op de koop toe.
Over een paar weken beginnen de Olympische Winterspelen. Dat vind ik dan wel weer leuk. Daar hoef je de deur niet voor uit. Lekker op de bank voor de televisie met een kop warme chocolademelk. Dat is prima. Als we dan ook nog een paar medailles winnen, heb ik het naar mijn zin. Maar weet u wat pas echt leuk is? Een voetbalwedstrijd bekijken in je korte broek met een biertje op een terras. In juni wordt het WK voetbal gespeeld en tijdens de eerste twee wedstrijden van het Nederlands elftal bevinden mijn vrouw en ik ons op een Grieks eiland, waar de zon schijnt en de zee blauw is. Overdag lig ik dan op zo’n strandbedje. Als ik het zweet van mijn voorhoofd veeg, denk nog even terug aan die week in januari. ’s Avonds overleggen mijn vrouw en ik wat het deze keer wordt; Tzatziki, gyros of souvlaki? En daarna verkassen wij naar het terras met dat grote scherm. Ik kijk er nu al naar uit.
