We zijn weer lekker begonnen zeg! Zoals inmiddels gebruikelijk, waren er in de nacht van Oud en Nieuw weer veel te veel mafketels die er genoegen in scheppen om zoveel mogelijk rotzooi te trappen. In mijn stad ging een filmpje rond dat gemaakt is door een paar jongens met een bepaald accent. Ze filmen een gek met een capuchon die de ruit ingooit van een Chinees restaurant. Als hij wegrent volgt een explosie en het restaurant brand af. Aan de andere kant van de stad worden de ruiten van Albert Heijn ingegooid. U kent ongetwijfeld ook van dit soort verhalen. Tijdens de nieuwjaarsborrel spreken we er schande van en schenken nog maar eens in. Volgend jaar komt er dan eindelijk een vuurwerkverbod. Het zal mij benieuwen of het gaat helpen om de jaarwisseling een beetje feestelijk door te komen.
Op het wereldtoneel zijn inmiddels ook alle remmen los. Trump valt Venezuela binnen en pakt dictator Maduro op. Dat die Maduro uit zijn macht is gezet, is nog niet zo gek. Die man deugt niet. Het is een sukkel eerste klas. Maar we hadden nou net in de Verenigde Naties afgesproken dat we niet meer met militair geweld een land zouden binnenvallen. Ook niet als een land geregeerd wordt door sukkels. Als we daaraan gaan beginnen, dan is het einde zoek. Maar Donald Trump wil zich meten met lieden als Vladimir Poetin en Xi Jinping. Als de burgemeester van een stad hem niet aanstaat, dan stuurt hij de Nationale Garde erop af. En als Venezuela de olieraffinaderijen ingelijfd heeft, dan stuur je er, zodra je de kans krijgt, Special Forces op af. Een knappe actie, eerlijk is eerlijk. Maar waar eindigt dit? Xi lacht in zijn vuistje en zet een kruisje in zijn agenda; De datum wanneer zijn troepen bij Taiwan aan land zullen gaan. Vladimir Poetin heeft een telefoontje gepleegd met zijn vriend Donald om hem te feliciteren met het geboekte resultaat. Het zal een geanimeerd gesprek zijn geweest waar terloops ook nog wat afspraken zijn gemaakt over wat stukjes land in Europa.
